DELEN

Veel van de mooiste wereldlijke en religieuze Ottomaanse gebouwen zijn het werk van een genie dat het geluk had te leven in een tijd waarin een welvarend en steeds groter wordend rijk bereid was om hem goed te betalen. Mimar Sinan (1489 – 1588) was hofarchitect onder drie sultans – Süleyman de Grote, Selim II en Murat III. Vooral belangrijk was Süleyman, die op zijn beurt zijn eretitel ‘de Grote’ voor een deel te danken heeft aan het werk van Sinan.

Sinan werd geboren in een klein dorpje bij Kayseri, als zoon van christelijke ouders. In 1513 moest hij als soldaat in dienst bij de janitsaren en nam hij deel aan alle grote Ottomaanse veldslagen van de 16de eeuw. Daardoor kwam hij in een groot deel van Zuidoost-Europa en het Midden-Oosten en zag hij topstukken uit de islamitische en christelijke architectuur. Wat hij hiervan leerde, kon hij als geniesoldaat onmiddellijk in praktijk brengen bij de bouw van bruggen, belegeringswerken, havens en zelfs schepen. Hij speelde zich in de kijker bij zijn superieuren, waaronder Sultan Süleyman die hem als erkenning van zijn kwaliteiten in april 1536 aanstelde als hofarchitect.

De Şehzade Camii uit 1548 staat in een aangenaam park ten zuidoosten van het Aquaduct van Valens. Sinan gebruikte hier vier halfkoepels ter ondersteuning van de centrale koepel. Buiten echter liet de architect zijn fantasie de vrije loop. Dat is duidelijk te zien aan de twee minaretten die versierd zijn met reliëfwerk in geometrische patronen.

In 1548 voltooide Sinan zijn eerste grote opdracht voor een religieus bouwwerk, Istanbuls Sehzade Camii. Kort daarna begon hij aan een reeks ambitieuze projecten in en rond de hoofdstad, waaronder de Suleyman Camii en de watertoevoer vanaf het Belgradobos. Later werkte Sinan in de provincie. Tussen 1569 en 1575 bouwde hij de Selimiye Camii in Edirne en tien jaar later mocht hij toezicht houden op de restauratie van de Harem-i-Zerifmoskee in Mekka.

De meesterlijke Selimiye Camii is de fraaiste moskee van Turkije. Hij werd in 1569 ontworpen door de toen 80-jarige Mimar Sinan, in opdracht van Selim II. Dit werk van een zelfverzekerde vakman op zijn hoogtepunt, is van enige afstand zichtbaar op de Thracische vlakte en is in feite het gemeentelijke symbool, dat op beide zijden van de bussen van Edirne staat, en ook vele ansichtkaarten en toeristische brochures.

Bron: Rough Guide Istanbul